این نسبت بهطور قابل توجهی بیشتر از میزانی است که با استفاده از شاخص توده بدنی (BMI) معمولاً برآورد میشود. پژوهشگران معتقدند که تأثیر واقعی چاقی بر خطرات سلامتی احتمالاً کمتر از میزان واقعی تخمین زده شده است.
پژوهشی اسپانیایی که در نشریه اپیدمیولوژی و سلامت جامعه منتشر شده، نشان میدهد که حدود ۴۰ درصد از موارد سرطان پستان هورمون-مثبت در زنان یائسه ممکن است با چربی اضافی بدن مرتبط باشد.
به گفته محققان، این نسبت بسیار بیشتر از تخمین فعلی است که چاقی را عامل ۱ در ۱۰ مورد سرطان پستان میداند و بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) محاسبه شده است. این موضوع نشان میدهد که احتمالاً تأثیر واقعی چاقی بر خطر سرطان پستان کمتر از میزان واقعی برآورد شده است.
محققان اشاره میکنند که BMI معیار دقیقی برای اندازهگیری چربی بدن نیست، بهویژه در زنان مسن، زیرا فاکتورهای سن، جنسیت یا قومیت را در نظر نمیگیرد. از این رو، آنها BMI را با شاخص CUN-BAE (کلینیک دانشگاه ناوارا – برآوردگر چاقی بدن) مقایسه کردند. CUN-BAE یک معیار معتبر برای اندازهگیری چربی بدن است که سن و جنسیت را در نظر میگیرد. این مطالعه روی ۱۰۳۳ زن سفیدپوست یائسه مبتلا به سرطان پستان و ۱۱۴۳ زن سالم (همگی از نظر سن، جنسیت و منطقه جغرافیایی مشابه) انجام شد.
شرکتکنندگان و جمعآوری دادهها
تمامی زنان شرکتکننده در این مطالعه، بخشی از مطالعه چندمورد-کنترلی (MCC) اسپانیا بودند؛ مطالعهای که با هدف ارزیابی عوامل محیطی و ژنتیکی مرتبط با سرطانهای روده، پستان، معده، پروستات و همچنین لوسمی مزمن لنفوسیتی در افراد ۲۰ تا ۸۵ ساله طراحی شده است.
از همه شرکتکنندگان درباره عوامل خطرساز بالقوه، شامل عوامل اجتماعی-اقتصادی، سبک زندگی و سوابق پزشکی و تولیدمثلی شخصی و خانوادگی پرسش شد.
اطلاعات تغذیهای از طریق یک پرسشنامه نیمهساختاریافته با ۱۴۰ سؤال در مورد میزان مصرف مواد غذایی جمعآوری شد، و یک پرسشنامه خود-اظهاری دیگر برای بررسی میزان مصرف معمول الکل در سنین ۳۰ تا ۴۰ سالگی مورد استفاده قرار گرفت.
شاخص CUN-BAE چربی بدن را به چهار دسته تقسیم میکند: کمتر از ۳۵٪؛ ۳۵٪ تا ۳۹.۹٪؛ ۴۰٪ تا ۴۴.۹٪؛ و ۴۵٪ و بیشتر. شاخص BMI نیز وزن را به دستههای زیر تقسیم میکند: کمتر از ۲۵ کیلوگرم بر متر مربع؛ ۲۵ تا ۲۹.۹؛ ۳۰ تا ۳۴.۹؛ و ۳۵ و بیشتر.
میانگین BMI در گروه مقایسه کمی بیش از ۲۶ و در زنان مبتلا به سرطان پستان کمی بالاتر از ۲۷ بود. میانگین CUN-BAE نیز به ترتیب کمی کمتر از ۴۰٪ و تقریباً ۴۰.۵٪ بود.
در گروه مقایسه، BMI کمتر از ۲۵ (مقدار مرجع) در ۴۵ درصد زنان و در گروه مبتلا به سرطان پستان در ۳۷ درصد دیده شد. همچنین، BMI برابر یا بیش از ۳۰ (که نشاندهنده چاقی است) در ۲۰ درصد از گروه مقایسه و در کمی بیش از ۲۴ درصد از گروه مبتلا مشاهده شد.
در شاخص CUN-BAE، درصد چربی بدن کمتر از ۳۵٪ (مقدار مرجع) در ۲۰.۵ درصد از زنان گروه مقایسه و ۱۶ درصد از زنان مبتلا به سرطان پستان ثبت شد. درصد چربی ۴۰٪ یا بیشتر در کمی بیش از ۴۶ درصد از زنان گروه مقایسه و ۵۳ درصد از زنان مبتلا به سرطان پستان دیده شد.
نکته قابل توجه این است که CUN-BAE برابر یا بیش از ۴۵٪ با بیش از دو برابر افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان در زنان یائسه، در مقایسه با CUN-BAE کمتر از ۳۵٪، همراه بود.
تأثیرات بر خطر ابتلا به سرطان پستان
در شاخص BMI، روند مشابهی مشاهده نشد. همین مسئله محققان را بر آن داشت که برآورد کنند ۲۳ درصد موارد سرطان پستان به چربی اضافی بدن نسبت داده میشود، در حالی که با استفاده از شاخص CUN-BAE این مقدار به ۳۸ درصد میرسد.
این تفاوتها تنها در موارد سرطان هورمون-مثبت (۶۸۰ مورد) مشهود بود، به طوری که نسبتهای برآوردشده مربوط به چربی اضافی بدن ۲۰ درصد (با BMI) و ۴۲ درصد (با CUN-BAE) بود.
محققان یادآور میشوند که این مطالعه از نوع مورد-شاهدی است و عوامل علیتی را نمیتوان از آن نتیجه گرفت. آنها همچنین خاطرنشان میکنند که فرمول CUN-BAE بر اساس نمونهای از افراد کمتحرک محاسبه شده و تعداد موارد سرطان پستان هورمون-منفی در مطالعه کم بوده است.
با این حال، محققان نتیجهگیری کردند: “نتایج مطالعه ما نشان میدهد که چربی اضافی بدن یک عامل خطر مهم برای سرطان پستان هورمون-مثبت در زنان یائسه است.”
آنها اضافه میکنند: “یافتههای ما حاکی از آن است که تأثیر کلی در جامعه ممکن است با استفاده از برآوردهای سنتی BMI کمتر از حد واقعی در نظر گرفته شود و برای برآورد دقیقتر بار سرطان ناشی از چاقی در زنان یائسه، باید از شاخصهای دقیقتری مانند CUN-BAE استفاده شود.”
این موضوع برای برنامهریزی اقدامات مؤثر پیشگیری اهمیت اساسی دارد. منبع scitechdaily
